Η λάμια

Για την λάμια  έχουν γραφτεί πάρα πολλά από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Για εμάς όμως ήταν μια κακιά γυναίκα η οποία έτρωγε παιδάκια ή μπορούσε να προκαλέσει οποιοδήποτε κακό. Στο  χωριό δεν υπήρχε ακριβής περιγραφή για το πώς είναι η λάμια ή οι λάμιες όπως  έλεγαν. Κάποιοι την φαντάζονταν σαν μια όμορφη εύσωμη γυναίκα με τεράστιο στήθος και πόδια ζώου η  κάποιοι άλλοι σαν μια κακάσχημη γυναίκα με μέλη ζώων.

Στην μυθολογία ήταν κόρη του Βήλου και της Λιβύης την οποία αγάπησε ο Δίας. Η Ήρα σκότωσε τα παιδιά της και τότε η Λάμια μεταμορφώθηκε σε θηρίο και σκότωνε τα παιδιά άλλων γυναικών. Κι επειδή η Ήρα της αφαίρεσε την ικανότητα να κοιμάται ο Δίας της έδωσε την δυνατότητα να βγάζει τα μάτια της και να τα ξαναβάζει  και να παίρνει όποια μορφή θέλει.











Άς διαβάσουμε στο κείμενο του Κώστα Μπαιρακτάρηγια τι πίστευαν για τη Λάμια στην περιοχή των Λεπούρων αλλά και τη λάμια του μύθου:

« Η Λάμια του μύθου , του θρύλου, της παράδοσης».

(Απόσπασμα από την ανέκδοτη υπο τίτλο «Λεπουραϊκά» Ιστοριολαογραφική εργασία του Κ. Μπαϊρακτάρη.

 Η λάμια 

Εννιά χιλιάδες πρόβατα, εννιά χιλιάδες γίδια, 

εννια ’δερφάκια τα φυλούν κι εννιά τα μοσχοβόσκουν. 

Πέντε πήγαν στο πόλεμο, τρία τα παίρνει ο Χάρος 

κι έμεινε ο Γιάννος μοναχός, τσοπάνης των γιδιώνε 5 

κι η μάνα τον ορμήνευε, η μάνα του του λέει: 

- Γιάννο μ’ σαν θέλεις την ευχή, σαν θέλεις να προκόψεις, 

σε πεύκο να μην κοιμηθείς, σε βάτο μη σταλίσεις

 και σε νεραϊδολίβαδο καλάμη μη βαρέσεις

 κι ακούσει η λάμια του γιαλού και πάρει τη λαλιά του. 10

 Κι αυτός επεριφρόνησε της μάνας του τα λόγια, 

ε πεύκο πήγε κι έκατσε, σε βάτο να σταλίσει

 και σε νεραϊδολίβαδο καλάμι κελαηδάει. 

Τ’ ακούν οι λάμιες του γιαλου και παίρνουν τη λαλιά σου,

 Και μια λάμια, καλή λάμια, στέκεται και του λέει: 

15 - Λάλα το, Γιάννο, λάλα το τρείς μέρες και τρείς νύχτες

 κι αν αποστάσω στο χωρό, άντρα θέ να σε πάρω. 

Λάλησε ο μαύρος, λάλησε, τρεις μέρες και τρείς νύχτες

 Σαπίσαν τα χεράκια του και πέσαν στην ποδιά του.

 Κοπήσαν τα χεράκια του, 

βαρώντας το ------------------------------ και η λάμια έφυγε»

. Από τη « Συλλογή Δημοτικών Τραγουδιών στη Νότια Εύβοια» των Β. Μαστροκώστα και Χρ. Μητροπέτρου.

 

Έκδοση

SCHEDELL, Hartmann. Liber cronicarum, Νυρεμβέργη, Anton Koberg/ Sebald Schreyer/ Sebastian Kammermeister, 1493.Οι Σίβυλλες: Η Δελφική Σίβυλλα, η Λιβυκή, η Φρυγική, η Σαμία, η Ευρωπαία, Περσική και άλλες. 

 Αναζητώντας την καταγωγή του περί Λάμιας μύθου, ο οποίος μας έτερπε, αλλά και μας τρόμαζε κατά την παιδική μας ηλικία, αντλήσαμε πληροφορίες από διάφορα συγγράμματα καθώς και την αποτυπωμένη λαϊκή μνήμη - των χιλιετιών που προηγήθηκαν – στο πρόσωπο ηλικιωμένων συμπατριωτών μας της περιοχής Λεπούρων, κάποιοι εκ των οποίων πλέον δε βρίσκονται στη ζωή .

Η έρευνα και η καταγραφή αυτών των στοιχείων ξεκίνησε προ δεκαετίας περίπου και

Οι Σίβυλλες: Η Δελφική Σίβυλλα, η Λιβυκή, η Φρυγική, η Σαμία, η Ευρωπαία, Περσική και άλλες.

Έκδοση

SCHEDELL, Hartmann. Liber cronicarum, Νυρεμβέργη, Anton Koberg/ Sebald Schreyer/ Sebastian Kammermeister, 1493.

συμπληρώθηκε πρόσφατα για να παρουσιαστεί μέσα από τις σελίδες του εύηχου και πολύηχου