Άς
μιλήσουμε τώρα για τη Δίρφη,το ψηλότερο Ευβοικό βουνό.
Χρωστάω
προτύτερα να πω ότι η σωστή ονομασία και γραφή του βουνού είναι Δίρφυς.Όμως από
χρόνια,κάθε φορά που πήγαινα να χρησιμοποιήσω τη γενική,αυτό το τρίτοκλιτο
Δίρφυος ούτε οπτικά,ούτε ακουστικά μου ερχόταν καλά,γι’αυτό συνήθισα να τη
γράφω Δίρφη.Ας μου συχωρεθεί να τη γράφω έτσι.
Πρίν από τον πόλεμο δεν υπήρχε ορειβατικό
καταφύγιο,ούτε ξενοδοχείο χαμηλότερα που θα διευκόλυναν την ανάβαση στη Δίρφη
και οι ορειβάτες ,που ερχόνταν από μακριά,έπρεπε αναγκαστικά να στεγαστούν στα
φιλόξενα σπίτια της Στενής από βραδής και ν’ανεβούν τοπρωί.Κοντά στις ελείψεις
αυτές ήταν και τα ανεπαρκή μέσα μεταφοράς.Αλλού έχω περιγράψει τις συνθήκες
κάτου από τις οποίες γίνονταν παλιότερα οι
