Λαογραφικά Στενής Ευβοίας

Λαογραφικά Στενής Ευβοίας

«Λαογραφικά Στενής Ευβοίας».

Ο συγγραφέας του βιβλίου

Γιάννης Γιαννούκος

Ένα βιβλίο 352 σελίδων που περιλαμβάνει θέματα που αφορούν τον κύκλο της ζωής, την εκκλησιαστική ζωή, τη γεωργία και την κτηνοτροφία, την οικιακή οικονομία τα επαγγέλματα, τις γιορτές, παλιές λέξεις και γενικά τον τρόπο ζωής και νοοτροπίας, των ασχολιών των ηθών και εθίμων και πολλά άλλα που αφορούν τους πρόγονους μας και την σκληρή και βασανισμένη ζωή τους.Το βιβλίο αυτό είναι ένας φόρος

ΤΑ ΚΑΛΥΒΙΑ

Γιάνης Μητάκης

Τούρκοι…….Τούρκοι……’ Όταν η φωνή του νέου στέντορα γερο-Γκάτζου (Αντώνας Καμαριώτης) αντιλαλούσε μέσα στο στενό της Κλεισούρας ,από την κορυφή του Βράχου της Στενής,η διαδικασία που ακολουθούσαν οι κάτοικοι του χωριού ήταν πάντα η ίδια. Οι άντρες αρματωμένοι ανέβαιναν τρέχοντας στο καραούλι, στον Βράχο, ασφάλιζαν το πέρασμα από τους Τούρκους, ενώ τα γυναικόπαιδα ανηφόριζαν στα Καλύβια. Ήταν δύσκολη κι ανηφορική διαδρομή μέσα από δύσβατα, δαιδαλώδη μονοπάτια, μέσα στην οργιώδη βλάστηση του λόγγου της Στενής. Κι αυτό δεν ήταν το μόνο πρόβλημα! Οι γυναίκες φορτωμένες με τις μελούτες που είχαν τα μωρά τους, κρατούσαν με το ένα χέρι το λίγο μεγαλύτερο παιδί, ενώ με το άλλο κουβαλούσαν όλα τα απαραίτητα μιας και δεν ήξεραν πότε θα δινόταν το σήμα για να ξανακατέβουν στο χωριό.

Πέτρινα τοξωτά γεφύρια της Ελλάδας.

Του Γιώργου και Εύης Μπεληγιάννη

Μετά από δέκα χρόνια επίμονης και επίπονης αναζήτησης σε όλη την επικράτεια, παρουσιάζεται η πληρέστερη καταγραφή τοξωτών πέτρινων γεφυριών, αγγίζοντας τον αριθμό των 1.500, σχεδόν διπλάσιος από τα 700 που παρουσιάστηκαν στο πρώτο βιβλίο, με τίτλο «Αναζητώντας τα πέτρινα γεφύρια της Ελλάδας» (της Εύης Μπεληγιάννη).
Οι συγγραφείς, συνεπείς στην υπόσχεση του 2007, μέσα από τον πρόλογο του πρώτου βιβλίου, ότι «θα συνεχίσουμε την έρευνα όσο βαστούν τα πόδια μας», μοιράζονται μαζί μας την εμπειρία και τις γνώσεις τους.

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2007

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ

Κουτσαύτης Αγγελής

Ο Αγγελής Κουτσαύτης απεβίωσε στις 3-5-1993.

Γεννήθηκε το 1924 και το 1951 παντρεύτηκε με τη Βασιλική Κυράνα και απέκτησαν τέσσερα παιδιά, τον Πέτρο, τον Ευάγγελο, το Χρήστο και το Σπύρο. Που σήμερα είναι όλα παντρεμένα και του χάρισαν έξι εγγονάκια.

Στην αρχή ο Αγγελής Κουτσαύτης εργαζόταν ως οικοδόμος. Το 1965 η οικογένειά του μεταφέρθηκε στη Χαλκίδα. Το 1972 σταμάτησε τις οικοδομές και ασχολήθηκε με το ζαχαροπλαστείο που είχε ανοίξει με τα παιδιά του και ύστερα από λίγα χρόνια ασχολήθηκε με την ταβέρνα που είχε ανοίξει ο γιος του Χρήστος και φέρνει το όνομά του «Ταβέρνα του Αγγελή».

Το ότι η ταβέρνα φέρνει το όνομά του, είναι μια ηθική προσφορά του γιου του Χρήστου, που δείχνει την αγάπη και την εκτίμηση που είχε στον πατέρα του και όχι μόνο αυτός, αλλά ολόκληρη η οικογένειά του.

Το σπίτι στο χωριό στην Κάτω Στενή, έχει ανακαινιστεί και  έτσι επισκέπτονται το χωριό όλα τα μέλη της οικογένειας συχνά.

Ήταν πολύ εργατικός και τολμηρός στις αποφάσεις που έπαιρνε για τη βελτίωση της επαγγελματικής και οικονομικής του κατάστασης.

Ήταν πολύ κοινωνικός αλλά και «μερακλής», του άρεσε η καλή παρέα, το καλό κρασί και ο «φίνος» μεζές.

Ήταν καλός Χριστιανός και πίστευε στην παντοδυναμία του Θεού, επισκεπτόταν δε συχνά τα εξωκλήσια. Ιδιαίτερα πρέπει να αναφέρουμε ότι του Αγίου Δημητρίου, όλη η οικογένεια εκκλησιάζεται κάθε χρόνο στο εξωκλήσι του Αγίου Δημητρίου στον Πύργο, ενώ και μετά το θάνατό του η οικογένεια συνεχίζει αυτήν την Παράδοση. Αν και δεν υπάρχει κάποιο μέλος της οικογένειας με το όνομα Δημήτρης, γι αυτούς και για λόγους που οι ίδιοι γνωρίζουν, ο Άγιος Δημήτριος είναι ο προστάτης Άγιος της οικογένειας.

Ο Αγγελής ήταν ένας άνθρωπος που ενέπνεε μπιστοσύνη, είχε πεποίθηση στον εαυτό του, ήταν βέβαιος για τις επιλογές του, τον διέκρινε αξιοπιστία και τιμιότητα και ο λόγος του ήταν εγγύηση.

Ο πληθυσμός των χωριών του Δήμου Διρφύων από το 1879 έως το 2001.

Στην απογραφή του 1879, τα χωριά που σήμερα υπάγονται στο Δήμο Διρφύων, συγκέντρωναν 5.003κατοίκους.

Στην απογραφή του 2001 οι εγγεγραμμένοι κατά τη διάρκεια της τότε απογραφής έφτασαν στις 7.308.

Παραθέτουμε σήμερα τα στοιχεία  από δώδεκα απογραφές, αρχίζοντας από το 1879 και φτάνοντας ως το 2001, για το Δήμο Διρφύων αλλά και για τα χωριά αναλυτικά μαζί με τους διάφορους οικισμούς που υπάγονται σ΄ αυτά

ΑΜΦΙΘΕΑ-ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΑ

Ένα ανέκδοτο κείμενο της δασκάλας Ανθής Κανάρη, που μας εστάλη

από τον Καθ. Παν. Πειραιώς κύριο Χρήστο Δουληγέρη,  

τον οποίο και ευχαριστούμε πολύ.

                                                                 ➖➖➖

Ὅλες οἱ μητέρες τοῦ χωριοῦ πού εἶχαν παιδιά στό σχολεῖο μέ ἀγάπησαν. Αὐτό τό ἀντιλαμβανόμουν ἀπό τόν τρόπο πού μέ χαιρετοῦσαν, ἀπό τόν τρόπο πού λέγαμε τήν καλημέρα καί τίς εὐχές μας στό σχόλασμα τῆς Ἐκκλησίας καί ἀπό τόν τρόπο πού μέ προσκαλοῦσαν στά σπίτια τους. Μέ συγκίνηση θά θυμᾶμαι τήν Μορφούλα Κατσανοῦ, τή Ζωή Ἠλία Ρωμάντζα, τή Γιούλα Καρατζᾶ-Πιτσούνη, τήν Τασούλα Λιάρου-Ρέπα. Μαζί τους στή ὕπαιθρο, στήν ἐθνική μας ὕπαιθρο μαζί μέ τ’ ἀγριο-λούλουδα καί τά πετεινά τοῦ οὐρανοῦ. Μαζί μέ τήν κυρα Κωνσταντίνα Περδίκη, τήν κυρά Βασίλω

Ο ΣΑΜΟΥΗΛ ΤΟΥ ΣΟΥΛΙΟΥ

Αυτός ο ηρωικός καλόγερος που δεν έσκυψε το κεφάλι μπροστά στον πανίσχυρο Αλή Πασά των Ιωαννίνων, ακόμη και όταν οι σκληροτράχηλοι Σουλιώτες αποφάσισαν να συνθηκολογήσουν και με το ολοκαύτωμα στο Κούγκι έμεινε άφωνη από θαυμασμό όλη η Ευρώπη, καταγόταν από τη Στενή της Εύβοιας.

Πάρα πολλοί παλαιοί και νέοι ιστορικοί συμφωνούν για την ανεκτίμητη προσφορά του Σαμουήλ στον αγώνα για την ελευθερία και πολλοί επίσης έχουν ασχοληθεί με τον τόπο καταγωγής του. Εκφράζοντας ο καθένας τη δική του γνώμη και εκδοχή χωρίς ιστορική τεκμηρίωση
Η ιστορία όμως δεν επιδέχεται ατεκμηρίωτες φημολογίες και εικασίες αλλά μόνο γεγονότα που απορρέουν από απτές ιστορικές πηγές.