Τετάρτη 17 Μαΐου 2017
Δευτέρα 8 Μαΐου 2017
Παρασκευή 5 Μαΐου 2017
ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ
ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΚΑΙ ΗΘΟΠΟΙΟΣ
Στη σειρά "Στον αστερισμό της γραβάτας
Στη σειρά "Η ζωή και ο θάνατος του Καραβέλα"
Τα βιβλία του
Τηλεοπτικές σειρές στις οποίες έχει παίξει:
Κινηματογραφικές ταινίες στις οποίες έχει παίξει:
| Σελίδα περιεχομένου | Έτος |
|---|---|
| Delivery | 2004 |
| Άδης | 1996 |
| Η σκόνη που πέφτει | 2004 |
| Ιδιωτική μου ζωή | 1971 |
| Μια βοσκοπούλα αγάπησα | 1971 |
| Μιρουπάφσιμ | 1997 |
| Ναι μεν, αλλά... | 1972 |
| Ο τρελοπενηντάρης | 1971 |
| Παραλάβατε διορισμόν (1996) | 1996 |
| Πες τα βρωμόστομε | 1983 |
| Τι έκανες στον πόλεμο Θανάση | 1971 |
| Το ψώνιο | 1983 |
Τηλεταινίες στις οποίες έχει παίξει:
| Σελίδα περιεχομένου | Έτος | Κανάλι |
|---|---|---|
| Η βλαχοπούλα | 1988|1988 | ΕΤ1 |
Βιντεοταινίες στις οποίες έχει παίξει:
| Σελίδα περιεχομένου | Έτος |
|---|---|
| Ο τελευταίος....... μπάτσος | 1987 |
Μαγνητοσκοπημένες θεατρικές παραστάσεις στις οποίες έχει παίξει:
Θεατρικές παραστάσεις στις οποίες έχει παίξει:
| Σελίδα περιεχομένου | Έτος |
|---|---|
| Μήδεια (1971) | 1971 |
| Φιλοκτήτης (1987) | 1987 |
Δευτέρα 11 Μαΐου 2015
ΣΤΑ ΙΧΝΗ ΤΗΣ ΧΑΜΕΝΗΣ ΟΙΧΑΛΙΑΣ.
ΣΤΑ ΙΧΝΗ ΤΗΣ ΧΑΜΕΝΗΣ ΟΙΧΑΛΙΑΣ. ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ;
Η ψυχή όλων μας μας ματώνει γι΄αυτό το έγκλημα, που δε γίνεται πρώτη φορά στην Ελλάδα,oύτε μόνο στην Αμφίπολη. Παρατημένοι οι παλαιοντολογικοί και οι αρχαιολογικοί μας θησαυροί στην κερδοσκοπική βουλιμία των αρχαιοκάπηλων, χωρίς συντήρηση, φροντίδα, φύλαξη. Στην κυριολεξία έρμαια σε κάθε είδους απώλεια, καταστροφή, χρησιμοθηρική-παρ-εμπορική εκμετάλλευση. Γι΄αυτό υποστηρίζουμε εδώ και χρόνια , πως ήταν ευτύχημα που σήκωσε ο ΄Ελγιν τα μάρμαρα από την Ακρόπολη και σωθήκανε. Σήμερα, ούτε η σκόνη τους θα υπήρχε. «Ουδέν κακόν αμιγές καλού», τελικά.
Με την ευκαιρία, θέλουμε για άλλη μια φορά να καταγγείλουμε ένα όμοιο έγκλημα, που βιώσαμε και συνεχίζουμε να το ζούμε από το 2005. ΄Ηταν η χρονιά που προχωρήσαμε στην πρώτη, επιστημονική ανακοίνωσή μας για τα παλαιοντολογικά και λοιπά ευρήματα στην ευρύτερη περιοχή των Καμπιών της Εύβοιας και την πιθανότητα εντόπισης της χαμένης, αρχαϊκής Οιχαλίας.
Σε μια ημερίδα το Νοέμβριο του 2005 στη Στενή της Εύβοιας,κάναμε την πρώτη επίσημη επιστημονική ανακοίνωση της έρευνας και των ευρημάτων της. Στην εκδήλωση παραβρεθήκανε ο τότε υφυπουργός Τουρισμού Α.Λιάσκος, έφοροι αρχαιοτήτων, άλλοι κρατικοί φορείς, αρχαιολόγοι διαφόρων ειδικοτήτων και πολύς κόσμος. Ο λαλίστατος και κατά δήλωσή του λάτρης της ιστορίας και της αρχαιλογίας π.υφυπουργός, που δήλωνε πως έμεινε "ενεός" από τα ευρήματα και την πιθανότητα να πέσαμε πάνω στην αρχαϊκή, χαμένη πολιτεία της Οιχαλίας ,υποσχέθηκε πως ξεκινάει άμεσα ενέργειες τόσο για τη συνέχιση της έρευνας όσο και για τη διαφύλαξη των υπαρχόντων ευρημάτων.
Σήμερα, 11 χρόνια μετά, όχι μόνο δεν αξιοποιήθηκαν τα ευρήματα, ούτε συνεχίστηκε η έρευνα, αλλά και τα υπάρχοντα παλαιοντολογικά και αρχαιολογικά αντικείμενα επιφάνειας ,είναι παρατημένα-εκτεθειμένα στις κλοπές,την καταστροφή και τα ακραία καιρικά φαινόμενα της περιοχής. ΄Οσο για τα πλούσια εκείνα παλαιοντολογικά ευρήματα ,μοναδικά όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά στην Ευρώπη ολόκληρη, παραμένουν στην ιδιωτική κατοχή του ανθρώπου που τα περισυνέλεξε, παρά τις υποσχέσεις των αρμοδίων πως θα εκτεθούν για το κοινό σε ένα οργανωμένο πάρκο που θα δημιουργούσαν κοντά στη Στενή και τα Καμπιά.
Η Ελλάδα πέπρωται να πεθάνει και θα πεθάνει. Κι αλλοίμονο αν μείνει εσαεί, όπως την ξέρουμε. Πάσχει βαρέως εδώ και κάτι αιώνες από νοσήματα που δεν επιδέχονται πια θεραπείας. Ας ξεψυχήσει, λοιπόν, να τελειώνουμε. Να έρθουν καινούριες μέρες και σ΄αυτόν τον τόπο. Δεν υπάρχει ελπίδα αλλιώς να επιβιώσει ως χώρα με την παθογένεια που τη δέρνει.
Παρασκευή 5 Σεπτεμβρίου 2014
ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ ΤΗΣ ΣΤΕΝΗΣ
«Όποιος λέει και ξελέει είναι να τονε λυπάσαι»
Σεπτέβριος
πρώτη γινότανε, κάθε χρόνο,η ζωοπανήγυρη στην έξοδο της Κλεισούρας.
Ανήμερα μητέρα και γιός βγάναν από το μαντρί γίδες
και κατσίκια και τάβανε ο Γιάννης μπροστά τα ζωντανά, να τα κατεβάσει στην
αγορά. Ξοπίσω ερχότανε η μάννα του,το γιόμα να φέρει το φαγί και να δει κι
αυτή, πως πηγαίνει η αγορά.
Πριν ξεκινήσει ο Γιάννης, συνεννοηθήκανε για την
τιμή που θα ζητούσε,πόσο το ένα με το άλλο-μέση τιμή-καθώς και ποια κατσίκια θα
πουλούσε.
«Αυτή τη ρούσα, την ξανθή την κατσικάδα,δε τήνε
βγάνω από την καρδιά μου», είπε η μάνα,δείχνοντας στο Γιάννη ένα κατσίκι.
«Ησκιωμένο ζωντανό!Είναι κρίμα να βάνουν μαχαίρι σε τέτοιο πράμα. Να την
κρατήσουμε για μπρός».
Ο Γιάννης-το ξαίρομε-δεν είχε υπόληψη για γίδα είτε
ρούσα ήτανε είτε δρένια. Κι είχε κι επιχείρημα αντιμιλήσει της μάνας του:
«Γίνονται πολλά! Φέρνομε βάρος στο νουνό!» Αλλά δεν το θεώρησε ταιριαστό, να
της χαλάσει το λόγο. «Καλοβράδι!» της είπε-άς θα βλεπόντανε το γιόμα-και
τράβηξε στη δουλειά του.
Μόλις αγνάντεψε στην αγορά,τόνε τριγύρισαν οι
χασάπηδες,που είχανε πιάσει τους δρόμους. Κοιτάζανε τα κατσίκια. Τα πιάνανε και
τα φουχτώνανε δεξιά-αριστερά στο λαιμό και στο στήθι, τα ανασηκώνανε με τα δυό
τους χέρια,τα άφηναν ύστερα καταγής και πιάνοντας με το ένα χέρι τα δυο
μπροστινά πόδια του κάθε κατσικιού,τα ξεζυγιάζανε προσπαθώντας να τα
ανασηκώσουν από τη γης.Ασήκωτα ήταν αυτά τα κατσίκια!Άρχισαν έπειτα οι
προσφορές:
«Τόσα σου δίνω εγώ».
«Εγώ σου δίνω περισσότερα!»
Δυο χασάπηδες συνεταίροι-αυτοί που δίνανε κάπως πιο
λίγα-ήτανε συντοπίτες του Γιάννη. Από την Κλεισούρα .«Δεν είναι μεγάλη
διαφορά»,λογάριασε ο Γιάννης
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)