Σάββατο 3 Ιουνίου 2017

«Όποιος λέει και ξελέει είναι να τονε λυπάσαι»

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ ΤΗΣ ΣΤΕΝΗΣ

«Όποιος λέει και ξελέει είναι να τονε λυπάσαι»

Σεπτέβριος πρώτη γινότανε, κάθε χρόνο,η ζωοπανήγυρη στην έξοδο της Κλεισούρας.

Ανήμερα μητέρα και γιός βγάναν από το μαντρί γίδες και κατσίκια και τάβανε ο Γιάννης μπροστά τα ζωντανά, να τα κατεβάσει στην αγορά. Ξοπίσω ερχότανε η μάννα του,το γιόμα να φέρει το φαγί και να δει κι αυτή, πως πηγαίνει η αγορά.

Πριν ξεκινήσει ο Γιάννης, συνεννοηθήκανε για την τιμή που θα ζητούσε, πόσο το ένα με το άλλο-μέση τιμή-καθώς και ποια κατσίκια θα πουλούσε.

«Αυτή τη ρούσα, την ξανθή την κατσικάδα,δε τήνε βγάνω από την καρδιά μου», είπε η μάνα,δείχνοντας στο Γιάννη ένα κατσίκι. «Ησκιωμένο ζωντανό!Είναι κρίμα να βάνουν μαχαίρι σε τέτοιο πράμα. Να την κρατήσουμε για μπρός».

Ο Γιάννης-το ξαίρομε-δεν είχε υπόληψη για γίδα είτε ρούσα ήτανε είτε δρένια. Κι είχε κι επιχείρημα αντιμιλήσει της μάνας του: «Γίνονται πολλά! Φέρνομε βάρος στο νουνό!» Αλλά δεν το θεώρησε ταιριαστό, να της χαλάσει το λόγο. «Καλοβράδι!» της είπε-άς θα βλεπόντανε το γιόμα-και τράβηξε στη δουλειά του.

Μόλις αγνάντεψε στην αγορά,τόνε τριγύρισαν οι χασάπηδες,που είχανε πιάσει τους δρόμους. Κοιτάζανε τα κατσίκια. Τα πιάνανε και τα φουχτώνανε δεξιά-αριστερά στο λαιμό και στο στήθι, τα ανασηκώνανε με τα δυό τους χέρια,τα άφηναν ύστερα καταγής και πιάνοντας με το ένα χέρι τα δυο μπροστινά πόδια του κάθε κατσικιού,τα ξεζυγιάζανε προσπαθώντας να τα ανασηκώσουν από τη γης.Ασήκωτα ήταν αυτά τα κατσίκια!Άρχισαν έπειτα οι προσφορές:

«Τόσα σου δίνω εγώ».

«Εγώ σου δίνω περισσότερα!»

Δυο χασάπηδες συνεταίροι-αυτοί που δίνανε κάπως πιο λίγα-ήτανε συντοπίτες του Γιάννη. Από την Κλεισούρα .«Δεν είναι μεγάλη διαφορά»,λογάριασε ο Γιάννης

ΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

Η επανάσταση του ΕΙΚΟΣΙΕΝΑ βάσταξε δέκα χρόνια.Κι είχε αμέτρητες φάσεις.Ο Γιάννος με τους συντρόφους του δε λείψαν από τη μάχη.Πολεμήσανε στα Βρυσάκια.Χτυπήσανε τον Τούρκο στον Ανηφορίτη με τον Γκριζώτη,στο Μαραθώνα με το Γκούρα,στην Κάρυστο με τον Φαβιέρο.
Οι πιο πολλοί σκοτωθήκανε στις μάχες. Κι ο Γιάννος ο ίδιος λαβώθηκε πολλές βολές βαριά, αλλά γλίτωσε κι είδε στο τέλος αυτό,που ποθούσαν οι Έλληνες:Πατρίδα ελεύθερη.

Το Γενάρη του 1828 ο Ιωάννης Καποδίστριας πατούσε το πόδι του στο ελεύθερο χώμα της Πατρίδας!Ήρθε στο Ναύπλιο Κυβερνήτης της Ελλάδας.

Φαλαγγίτης
Οι αγωνιστές-όσους άφησε ο δεκάχρονος πόλεμος-γυρίσανε ξανά στ σπίτια τους.Σπίτια! Ο λόγος το φέρνει.Που έμεινε πέτρα πάνω στην άλλη!Το πιο σωστό είναι να πούμε:γυρίσανε στον τόπο τους.Κρεμάσανε τότε το καριοφίλι, πιάσανε το αλέτρι,πήρανε την αγκλίτσα,κοιτάξανε για μελίσσια…Να βγάνουνε ψωμί να ζήσουν. Δεν τους πέρασε από το νου να γυρέψουνε να πλερωθούνε για τον Αγώνα. «Κάμαμε δουλειά δική μας» στοχάζονται. «Βγάναμε από το σβέρκο μας τον καταχτητή».

ΤΟ ΠΑΘΗΜΑ ΤΟΥ ΧΑΣΑΠΗ

Ο Γιώργος Ντεγιάννης αναφέρεται σε φωτιά όπου όλο το χωριό έτρεχε να βοηθήσει στο σβήσιμο της εκτός από μια εξαίρεση:

Ο χασάπης λαχταράει πότε να φτάσει η φωτιά να φάει το δάσος

Ξεχώριος από όλους είναι ο χασάπης. Κρυφογελάει μέσα του Θέλει,λαχταράει πότε να φτάσει η φωτιά, να φάει το δάσος! Να γίνει ο λόγγος κάψαλο,να χωθεί στο χορτάρι, ναπετάξει για κλαρί,για να βοσκήσουνε,να παχύνουνε τα σφαχτά του. Χρήματα θέλει αυτός. Για το χωριό δεν τόνε μέλλει! Άς χαλάσει,να πηγαίνει και σφάζει αλλού.

Αυτά σκέφτεται!

Αλλά δεν τόνε ρωτάς ,τολμάει να το πει σε κανέναν;Με τις πέτρες θα τόνε θάψουνε,να πάει πρώτος αυτός κι ύστερα το δάσος.

Δεν κοτάει μάλιστα, ούτε να μείνει στο χωριό. Όχι από το Νόμο που τον υποχρεώνει, να δώσει χέρι,για να σβήσει η πυρκαιά ,παρά από την οργή του λαού.

Για αυτό μόλις το μάθανε,κατά που είναι η φωτιά, κι είπανε ποιο δρόμο θα πάρουνε, για να τις βγούνε μπροστά ο χασάπης ξέκοψε πρώτος και μόνος του τον ανήφορο. «Εγώ πηγαίνω» είπε, «άμα ετοιμαστείτε ,έρχεστε κι εσείς από κοντά!»

Αλλά μόλις ξεμάκρυνε ως χίλια μέτρα από το χωριό, ρίχνει ολόγυρα μια ματιά, κι αφού βεβαιώθηκε,πως κανείς δεν τόνε βλέπει,αφήνει το δρόμο,περνάει το ποτάμι και χώνεται σε μια πλατάνα κουφάλα,την πέρα μεριά.

Χοντρός όμως όπως ήτανε ,δε χωρούσε καλά και δεν κρύφτηκε όλος. Τα πόδια μείναν έξω και τα συμμάζεψε κατά το κορμί της πλατάνας. Φαινόταν η ούγια της φουστανέλας του.

Έτσι, όταν ανηφόρισαν οι χωριανοί και τραβούσαν ίσια, ολότελα στην τύχη τόνε λόγιασε το μάτι του μπάρμπα-Κώστα του Καλιμπά.Και τόνε γνώρισε κιόλας στη στιγμή.

«Α, χασάπης!» «Α, χασάπης!»Ήθελε να πει: «Να ο χασάπης!» και γέλασε για το χάλι του.

Όλους τους έκαμε να γελάσουνε,χωρίς να έχουν όρεξη. Όπως η γριά Ιάμβη η υπηρέτρια του Κελεού,του βασιλέα της Ελευσίνας με τα χωρατά της,έκαμε για πρώτη φορά τη Δήμητρα να γελάσει. Η θεά τριγυρνούσε παντού,εννιά νύχτες νηστική και μεταμορφωμένη σε γριά γυναίκα. Κρατώντας αναμμένα δαδιά έψαχνε να βρεί την Περσεφόνη της. Τότε τήνε φιλοξένησε ο Κέλεος κι αυτή τη φορά ήτανε, που είπε τα αστεία η Ιάμβη.

Ο αστυνόμος έστειλε ένα χωροφύλακα και τον έφερε το χασάπη με τη βία. Ακολουθούσε με κρεμασμένα μούτρα,σα μουτζουρωμένος.

ΠΥΡΚΑΙΑ

Ήρθε η στερνή μας ώρα;

Είναι απομεσήμερο,η ώρα δυο. Δεν υποφέρνεται η κάψα!Τι κάημα,τι λιοπύρι! Θαρρείς, καίγεται ο τόπος.Στην Κλεισούρα που ξέρουνε-το καλοκαίρι-τι θα πει κάψα,σήμερα νιώθουνε τον αέρα ζεστό και τους

πιάνεται ο ανασασμός! Δεν θυμούνται άλλη τέτοια κουφόβραση.Τα ζωντανά στους ήσκιους λαχοδέρνουνε κι οι άνθρωποι έχουνε καρώσει.

«Τι λίβας είναι Παναγία μου!Αν δεν μας λυπηθεί ο Θεός να δροσίσει θα σκάσουμε!» Έτσι είπε μία γριά.

Δεν είχε προλάβει ,να τελειώσει καλά-καλά το λόγο της και να ,ένας τσοπάνος αγναντεύει το καταρράχι, χουγιάζει και τρέχει κιόλας τον κατήφορο κατά το χωριό φωνάζοντας άπαυα.

«Τι φωνάζει αυτός; Κάτι τρέχει!»λέει ο κάθε χωριανός και πετιούνται από τον ήσκιο τους.

Ακροάζονται,βάνουνε τις παλάμες τους,για να μεγαλώσουνε τα αυτιά τους. Και κάποια στιγμή πρώτος ο δασοκόμος ξεχωρίζει τη φωνή:

«Φωτιά! Φωτιά!»

Τρέχει μόνος του και κρεμιέται από το σκοινί της καμπάνας.

Διαβάστε περισσότερα »

ΜΑΡΟΥΣΑ Η ΣΤΡΟΠΩΝΙΑΤΙΣΣΑ

Τετάρτη 17 Μαΐου 2017

Δήμος Διρφύων-Μεσσαπίων ο Πληθυσμός απο το 1844 έως σήμερα.

Δευτέρα 8 Μαΐου 2017

Η ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΦΟΡΕΣΙΑ ΤΗΣ ΣΤΕΝΗΣ

Παρασκευή 5 Μαΐου 2017

ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΚΑΙ ΗΘΟΠΟΙΟΣ

Στη σειρά "Στον αστερισμό της γραβάτας

Στη σειρά "Η ζωή και ο θάνατος του Καραβέλα"

Τα βιβλία του

Ημερομηνία Γέννησης: 1939

Τηλεοπτικές σειρές στις οποίες έχει παίξει:

Σελίδα περιεχομένου	Έτος	Κανάλι
Έλλη και Άννα	1995\|1995	ΑΝΤ1
Όλη η δόξα... Όλη η χάρη...	1989\|1989	ΕΤ1
Εκείνες κι εγώ (1996)	1996\|1996	ΑΝΤ1
Η Αλτάνα της Πάργας	1990\|1990	ΕΤ2
Η άλλη πλευρά του τοίχου	1999\|1999	ΕΤ1
Η αναγέννηση ενός έθνους	1990\|1990	ΕΤ2
Η ζωή και ο θάνατος του Καραβέλα	1996\|1996	ΕΤ1
Καπνισμένος ουρανός	1985\|1985	ΕΡΤ2
Καταδίωξη: Ζητείται πτώμα	1978\|1978	ΥΕΝΕΔ
Καταδίωξη: Το εξπρές των 12.30	1977\|1977	ΥΕΝΕΔ
Κλειστά Παράθυρα	1992\|1992	ΕΤ1
Λαϊκές ιστορίες απ' όλο τον κόσμο	1982\|1982	ΕΡΤ2
Μαρία Δημάδη	1987\|1987	ΕΡΤ2
Μια ζωή για την Έλσα	1995\|1995	ΑΝΤ1
Μυρτώ	1991\|1991	ΕΤ1
Ξενοδοχείο Αμόρε	1990\|1990	Mega
Ο Αργοναύτης	1989\|1989	ΕΤ1
Ο ζητιάνος	1982\|1982	ΥΕΝΕΔ
Ο θησαυρός της Αγγελίνας	2005\|2005	ΝΕΤ
Ο πατέρας μου ο Έλληνας	1990\|1990	ΕΤ2
Ο πρίγκιπας	1996\|1996	ΕΤ1
Οι έμποροι των εθνών	1973\|1973	ΕΙΡΤ
Οι φιλενάδες	1993\|1993	ΑΝΤ1
Οικογένεια Μουσαμά	1991\|1991	ΑΝΤ1
Παραλάβατε διορισμόν (2003)	2003\|2003	ΕΤ1
Σκληρή γη	1988\|1988	ΕΤ1
Στον αστερισμό της γραβάτας	1993\|1993	ΑΝΤ1
Τα καθημερινά	1983\|1983	ΕΡΤ
Τι ψυχή θα παραδώσεις μωρή	2000\|2000	Mega
Το 13ο κιβώτιο	1992\|1992	ΑΝΤ1
Το μινόρε της αυγής	1983\|1983	ΕΡΤ
Το ξεκίνημα της φωτιάς: Ρόκκος Χοϊδάς	1982\|1982	ΕΡΤ
Το σόι μας	1992\|1992	Mega
Φόβος και πάθος	1990\|1990	ΑΝΤ1

Κινηματογραφικές ταινίες στις οποίες έχει παίξει:

Σελίδα περιεχομένου	Έτος
Delivery	2004
Άδης	1996
Η σκόνη που πέφτει	2004
Ιδιωτική μου ζωή	1971
Μια βοσκοπούλα αγάπησα	1971
Μιρουπάφσιμ	1997
Ναι μεν, αλλά...	1972
Ο τρελοπενηντάρης	1971
Παραλάβατε διορισμόν (1996)	1996
Πες τα βρωμόστομε	1983
Τι έκανες στον πόλεμο Θανάση	1971
Το ψώνιο	1983

Τηλεταινίες στις οποίες έχει παίξει:

Σελίδα περιεχομένου	Έτος	Κανάλι
Η βλαχοπούλα	1988\|1988	ΕΤ1

Βιντεοταινίες στις οποίες έχει παίξει:

Σελίδα περιεχομένου	Έτος
Ο τελευταίος....... μπάτσος	1987

Μαγνητοσκοπημένες θεατρικές παραστάσεις στις οποίες έχει παίξει:

Θεατρικές παραστάσεις στις οποίες έχει παίξει:

Σελίδα περιεχομένου	Έτος
Μήδεια (1971)	1971
Φιλοκτήτης (1987)	1987

Δευτέρα 11 Μαΐου 2015

ΣΤΑ ΙΧΝΗ ΤΗΣ ΧΑΜΕΝΗΣ ΟΙΧΑΛΙΑΣ.

ΣΤΑ ΙΧΝΗ ΤΗΣ ΧΑΜΕΝΗΣ ΟΙΧΑΛΙΑΣ. ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ;

από ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΣ (Homo-Naturalis.gr)

Σύμφωνα με την εκτίμηση του Τμήματος Γεωλογίας του Μουσείου Παλαιοντολογίας και Γεωλογίας του πανεπιστημίου Αθηνών, τα απολιθώματα των Καμπιών χρονολογούνται στη λεγόμενη Πλειόκαινο υποπερίοδο του Καινοζωικού αιώνα, που άρχισε πριν 10 εκατομμύρια χρόνια και τελείωσε πριν από 3 ή 1 εκατομμύρια χρόνια. Το κλίμα την περίοδο αυτή είναι τροπικό. Μεγάλα, πυκνά δάση, βλάστηση οργιώδης και άφθονα νερά καλύπτουν σε μεγάλη έκταση την περιοχή, που εντοπίστηκαν τα απολιθώματα. Ένα από τα σημαντικότερα παλαιοντολογικά ευρήματα, που φαίνεται να ξένισε την ομάδα των ερευνητών την ημέρα που τους τα παρουσιάσαμε μαζί με τον αγαπητό Γιάννη Παύλου , στο κτήμα του οποίου βρέθηκαν τα απολιθώματα, είναι εκείνο του Τάπιρου. Το ζώο αυτό είναι σπάνιο ή και ανύπαρκτο στον ευρωπαϊκό χώρο

Η ψυχή όλων μας μας ματώνει γι΄αυτό το έγκλημα, που δε γίνεται πρώτη φορά στην Ελλάδα,oύτε μόνο στην Αμφίπολη. Παρατημένοι οι παλαιοντολογικοί και οι αρχαιολογικοί μας θησαυροί στην κερδοσκοπική βουλιμία των αρχαιοκάπηλων, χωρίς συντήρηση, φροντίδα, φύλαξη. Στην κυριολεξία έρμαια σε κάθε είδους απώλεια, καταστροφή, χρησιμοθηρική-παρ-εμπορική εκμετάλλευση. Γι΄αυτό υποστηρίζουμε εδώ και χρόνια , πως ήταν ευτύχημα που σήκωσε ο ΄Ελγιν τα μάρμαρα από την Ακρόπολη και σωθήκανε. Σήμερα, ούτε η σκόνη τους θα υπήρχε. «Ουδέν κακόν αμιγές καλού», τελικά.

Με την ευκαιρία, θέλουμε για άλλη μια φορά να καταγγείλουμε ένα όμοιο έγκλημα, που βιώσαμε και συνεχίζουμε να το ζούμε από το 2005. ΄Ηταν η χρονιά που προχωρήσαμε στην πρώτη, επιστημονική ανακοίνωσή μας για τα παλαιοντολογικά και λοιπά ευρήματα στην ευρύτερη περιοχή των Καμπιών της Εύβοιας και την πιθανότητα εντόπισης της χαμένης, αρχαϊκής Οιχαλίας.

Σε μια ημερίδα το Νοέμβριο του 2005 στη Στενή της Εύβοιας,κάναμε την πρώτη επίσημη επιστημονική ανακοίνωση της έρευνας και των ευρημάτων της. Στην εκδήλωση παραβρεθήκανε ο τότε υφυπουργός Τουρισμού Α.Λιάσκος, έφοροι αρχαιοτήτων, άλλοι κρατικοί φορείς, αρχαιολόγοι διαφόρων ειδικοτήτων και πολύς κόσμος. Ο λαλίστατος και κατά δήλωσή του λάτρης της ιστορίας και της αρχαιλογίας π.υφυπουργός, που δήλωνε πως έμεινε "ενεός" από τα ευρήματα και την πιθανότητα να πέσαμε πάνω στην αρχαϊκή, χαμένη πολιτεία της Οιχαλίας ,υποσχέθηκε πως ξεκινάει άμεσα ενέργειες τόσο για τη συνέχιση της έρευνας όσο και για τη διαφύλαξη των υπαρχόντων ευρημάτων.

Σήμερα, 11 χρόνια μετά, όχι μόνο δεν αξιοποιήθηκαν τα ευρήματα, ούτε συνεχίστηκε η έρευνα, αλλά και τα υπάρχοντα παλαιοντολογικά και αρχαιολογικά αντικείμενα επιφάνειας ,είναι παρατημένα-εκτεθειμένα στις κλοπές,την καταστροφή και τα ακραία καιρικά φαινόμενα της περιοχής. ΄Οσο για τα πλούσια εκείνα παλαιοντολογικά ευρήματα ,μοναδικά όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά στην Ευρώπη ολόκληρη, παραμένουν στην ιδιωτική κατοχή του ανθρώπου που τα περισυνέλεξε, παρά τις υποσχέσεις των αρμοδίων πως θα εκτεθούν για το κοινό σε ένα οργανωμένο πάρκο που θα δημιουργούσαν κοντά στη Στενή και τα Καμπιά.

Η Ελλάδα πέπρωται να πεθάνει και θα πεθάνει. Κι αλλοίμονο αν μείνει εσαεί, όπως την ξέρουμε. Πάσχει βαρέως εδώ και κάτι αιώνες από νοσήματα που δεν επιδέχονται πια θεραπείας. Ας ξεψυχήσει, λοιπόν, να τελειώνουμε. Να έρθουν καινούριες μέρες και σ΄αυτόν τον τόπο. Δεν υπάρχει ελπίδα αλλιώς να επιβιώσει ως χώρα με την παθογένεια που τη δέρνει.