Η εικόνα της ελληνικής πόλης και του ελληνικού βουνού σήμερα μοιάζουν με τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Από τη μία, ο αστικός ορίζοντας —μια «χωματερή» από άχρηστες κεραίες, άναρχα τοποθετημένους ηλιακούς και σκουριασμένα δώματα. Από την άλλη, οι κορυφογραμμές της Εύβοιας —ένα τοπίο που μετατρέπεται βίαια σε βιομηχανική ζώνη. Πώς φτάσαμε από την υπόσχεση της «πράσινης στέγης» στην ολική καταστροφή της τελευταίας ελεύθερης φύσης; Η ΑΣΤΙΚΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΩΣ ΠΡΟΑΓΓΕΛΟΣ
